[Mi]n [H]an[C]i...'s profile~ * T 0 3 Y * ~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 15 ห้วงเวลาที่คิดว่าว่างเปล่าทั้งที่คิดว่าว่างเปล่า เรียบง่าย และเรื่อยเปื่อย
กลับมีความรู้สึกมากมาย ค่อยๆซึมผ่าน หัวใจเย็นชาดวงนี้ ไม่ได้หยุด
มันคือความรู้สึกอะไรนั้น เจ้าตัวเองก็ยังไม่แน่ใจนัก
เพราะนานมาแล้ว ที่ไม่รู้ว่าตัวเอง กำลังรู้สึกอย่างไร
หลายครั้งที่ร้องไห้ เพราะเรื่องราวในแผ่นฟิล์ม
แต่น้อยครั้งจนน่าแปลก ที่ร้องไห้ให้กับชีวิตจริง
หัวใจดวงนี้ไม่เคยเต้นรัว แม้อยู่ในสถาณการณ์ที่คิดว่าน่าตื่นเต้น
คงมีแต่สัญชาตญาณในตัวเท่านั้น ที่สั่งการ ว่าทุกส่วนในร่างกาย ควรจะทำอย่างไร
เพราะหัวใจ ไม่เคยรับรู้
เหมือนจะมีชีวิตชีวา แต่ไร้ความรู้สึก
ฉันยิ้ม เพราะสิ่งแวดล้อมบอกให้ฉันยิ้ม
ฉันเอียงอาย เพราะคิดว่ามันน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่คววรทำ
และฉันโกรธแค้น เพราะฉันอยู่ในฐานะที่ต้องทำ
ทุกครั้งที่กายเคลื่อนไหว หัวใจนั้นหยุดนิ่ง
หัวใจที่ยากเกินหยั่ง ก้นบึ้งของมันนั้นแม้แต่เจ้าของก็ไม่มีวันรับรู้
นึกอยากมีความรัก แต่ทุกครั้งที่มีโอกาส ก็ทำไม่ได้สักที
การจะรักใคร เหตุใดจึงยากเพียงนี้
อารมณ์วูบไหว รุนแรง เพียงเฉียบพลันนี้ คืออะไรกัน
หัวใจสีเทาหม่นที่ถูกฉาบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มดวงนี้
ร่ำร้อง อยากเจอเธอ ผู้ที่จะปลดเปลื้องความเย็นชานี้ออกไป
เมื่อไหร่กันนะ เธอคนนั้น จะเดินทางมาถึง... TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://minhancin.spaces.live.com/blog/cns!96D53D2EFD2F5F0C!1277.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
